“Kijk eens naar die dikke eik daar… Krachtig, diep geworteld. Hij hoort bij dit landschap. Net als ik.
En die jonge sprieten, zie je die? Onze Belse knol heeft hard moeten trekken om die grond klaar te maken. Maar het is gelukt. Hier zal straks het graan wuiven.
Ik ben ons pa en tante Mie nog elke dag dankbaar. Zonder hun centen was boerderij ‘De Leeuwerkeneik’ nooit van mij geweest. Als enige katholiek tussen de hoeven van de graaf sta ik op mijn eigen benen, diep verbonden met dit stukje schepping dat nu aan mij is toevertrouwd.
Hoor je dat? De koeien loeien. Ze staan er goed en glanzend bij. Nog voor de zon opkwam, waren Nellis, Jan en ik al in de weer. Melken, met de hand. Emmer na emmer. Het werk stopt nooit. De mest uit de potstal geven we straks terug aan het land. Zo maken we de kringloop rond.
Ach, ons vrouw roept. Tijd om te vertrekken. Het paard voor de kar en dan naar ‘Nieuwkerk’. Eens horen wat de pastoor te vertellen heeft. Misschien steek ik vandaag een extra gebedje op. Voor wat regen. Voor een goede oogst. Want hoe hard we ook werken, uiteindelijk liggen ons lot en onze oogst in handen van de natuur.”
Meer weten?
Op de plek waar nu het bos groeit, stond ooit hoeve De Leeuwerkeneik. Een boerderij met een bijzonder verleden.
‘Besmette’ grond
Na de Franse bezetting in 1796 werden kerkelijke bezittingen, waaronder die van de Abdij van Tongerlo, door de staat verkocht. Veel katholieke boeren durfden deze grond niet te kopen, omdat ze voelde als ‘besmet’. Mathijs Adriaan Wouters uit Oosterhout deed dat wel.
In 1820 kocht hij deze hoeve en begon hier, samen met zijn gezin, een nieuw bestaan. Op schrale zandgrond bouwde hij stap voor stap een boerderij op, met 14 melkkoeien en enkele akkers. Het was hard werken, maar het land gaf genoeg om van te leven.
Het einde van De Leeuwerkeneik
De hoeve bleef generaties lang in de familie. Tot 1871, toen na het overlijden van zijn jongste zoon een einde kwam aan het boerenleven op deze plek. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de boerderij volledig verwoest.
Vandaag is de hoeve verdwenen. Het land heeft zich hersteld en de natuur heeft het weer overgenomen. Alleen de open akker en de oude bomen herinneren nog aan wat hier ooit was.
Mathijs Wouters
1820 - 1871
De verbinding tussen mens en natuur in de geschiedenis van De Hoevens
Landgoed De Hoevens is een plek waar natuur en geschiedenis samenkomen. Al eeuwenlang leven en werken mensen hier, ieder op hun eigen manier verbonden met het landschap. Vandaag is het een plek om tot rust te komen. Om te wandelen, stil te staan of even weg te zijn van de drukte. Je kunt hier dwalen over de paden, verblijven op het natuurkampeerterrein, in de B&B of het vakantiehuis. Ook vind je op het landgoed een natuurbegraafplaats met afscheidslocatie.
