“Zie je die beek daar? Het water lijkt rustig, maar geloof me… het krioelt er van de vis.
Ik hoef mijn speer maar één keer goed te richten en ha, beet!
Kom wat dichter bij het water. Het is ondiep. Gisteren ben ik naar de overkant gegaan om wilgentakken en riet te snijden. Onze hut staat daar, stevig en droog. De dierenvellen op de grond houden ons warm. Voor nu is het goed. Voorlopig hoeven we niks te vrezen. Maar wat als het weer straks omslaat?
We zijn hier nog maar net. Waar we vandaan komen was niets meer te vinden. Geen bessen, geen zwijnen. Alleen honger. Dus trokken we verder. Altijd verder.
Maar hier… hier lijkt alles te leven. Ik ben blij dat ik met mijn gezin op deze plek ben beland. Vanmorgen nog, daar aan de rand van die open plek, stond ik oog in oog met een ree. Groot. Stil. Alsof hij míj bekeek in plaats van omgekeerd. Ik hoop hem morgen weer te zien. Dan neem ik mijn pijl en boog mee, want we hebben al lang geen groot stuk vlees meer gehad.
Voor vanavond is er genoeg. Vis en vuur… als het lukt. Maar luister goed: de natuur geeft niets zomaar. Morgen moeten we het opnieuw verdienen.”
Meer weten?
Duizenden jaren geleden, lang voordat de eerste boeren zich hier vestigden, trokken er al jager-verzamelaars door het landschap van De Hoevens. In kleine familiegroepen verbleven zij tijdelijk langs de oevers van de Oude Leij.
Leven van de beek en het bos
De Oude Leij bood de vroegere bewoners alles wat ze nodig hadden. De beek zat vol vis en trok wild aan, zoals reeën en edelherten. De jagers trokken er dan ook regelmatig met pijl en boog op uit. Het dieet van de jager-verzamelaar was trouwens verrassend veelzijdig. Naast vis en vlees aten ze noten, bessen en eetbare wortels die de families in het omliggende bos verzamelden. Ze maakten tot slot hun maaltijd op een simpel vuur van sprokkelhout klaar.
In het ritme van de seizoenen
Hun leven volgde het ritme van de natuur. Ze namen alleen wat ze nodig hadden en trokken verder zodra het voedsel schaarser werd. Ze zagen zichzelf niet als heersers over het landschap, maar als onderdeel ervan.
Tastbaar verleden
Veel sporen lieten de jagers-verzamelaars niet achter op De Hoevens, maar toch enkele. Vuurstenen werktuigen en pijlpunten bewijzen dat ze hier wel degelijk zijn geweest.
Wie hier wandelt, beweegt zich door een landschap dat al duizenden jaren mensen aantrok. Kan je je inbeelden hoe de jager-verzamelaars hier destijds hebben geleefd?
De jager-verzamelaar
ca. 11.000 - 4000 v.Chr.
De verbinding tussen mens en natuur in de geschiedenis van De Hoevens
Landgoed De Hoevens is een plek waar natuur en geschiedenis samenkomen. Al eeuwenlang leven en werken mensen hier, ieder op hun eigen manier verbonden met het landschap. Vandaag is het een plek om tot rust te komen. Om te wandelen, stil te staan of even weg te zijn van de drukte. Je kunt hier dwalen over de paden, verblijven op het natuurkampeerterrein, in de B&B of het vakantiehuis. Ook vind je op het landgoed een natuurbegraafplaats met afscheidslocatie.
